Transnistrië

 

Syrië, Irak, Afghanistan en Sudan. We weten er alles van. De media besteden er veel aandacht aan, omdat er Westerse troepen actief zijn en omdat de tragische en shockerende beelden ons betrokken maken bij het conflict. Maar er zijn ook oorlogen en conflicten in de wereld waar we weinig over horen: de vergeten conflicten in Transnistrië.

Het klinkt als een plaats waar Kuifje op een van zijn reizen heen had kunnen gaan en maar weinig mensen weten waar het ligt. Toch grenst de Moldavische regio Transnistrië bijna aan de Europese Unie. Moldavië is een kleine voormalige Sovjetrepubliek, ingeklemd tussen Roemenië en Oekraïne. Ongeveer tien procent van het oppervlakte is de facto onafhankelijk en wordt bewaakt door Russische tanks.

 

Geschiedenis van het conflict

 

Op 27 augustus 1991 verklaarde Moldavië  zich onafhankelijk van de uiteenvallende Sovjet-Unie. Sinds het land op eigen benen staat, is het er nooit rustig geweest. Binnen een jaar na de onafhankelijkheid leek het land alweer uiteen te vallen.

 

 

 

Afscheiding Gaugazië en Transnistrië

 

Gaugazië in het zuiden en Transnistrië in het oosten scheidden zich van Moldavië af. In beide gebieden woonden etnische minderheden, respectievelijk Gaugazen en Russen, die bang waren te worden onderdrukt door de Moldavisch-Roemeense meerderheid. Met Gaugazië werd na enkele jaren een akkoord gesloten. Het gebied kreeg een autonome status binnen de inmiddels gevormde Moldavische Republiek.

 

De problemen in Transnistrië bleven echter voortduren. Hoewel het land internationaal niet erkend wordt, is de Moldavische regering in Chisinau nooit bij machte geweest het dissidente gebiedsdeel tot de orde te roepen. De belangrijkste reden hiervoor is het feit dat Rusland zijn troepen nooit uit het gebied heeft teruggetrokken. De Russische regering wil haar achtergebleven landgenoten niet in de steek laten.

 

Het conflict houdt aan

 

Er vinden geen oorlogshandelingen plaats tussen de Moldavische regering en het bewind in Tiraspol, de hoofdstad van Transnistrië. De afgescheiden regio heeft zijn eigen geld, politie en douane. De Moldavische regering kan hier door de Russische steun aan het gebied geen einde aan maken. Bovendien bevindt veel van de industrie van Moldavië zich in Tiraspol en omgeving.

 

Onder druk van het Westen kan er misschien een oplossing gevonden worden. Sinds de toetreding van Roemenië tot de Europese Unie is stabiliteit van het gebied voor Europa steeds belangrijker. Er vindt regelmatig overleg plaats tussen Rusland, de EU, Roemenië, Oekraïne en Moldavië over het gebied, maar een oplossing op korte termijn is niet in zicht.

webdesign www.janvandersanden.nl